One trip with Friend @Idar

૨૬ જાન્યુઆરી ૨૦૧૭

ફરીથી અચાનક એક રોડ ટ્રીપનું આયોજન થઇ ગયું. અચાનક થતા પ્રોગ્રામ હંમેશા સફળ થતા હોય છે.  આગળના દિવસે મારા એક મિત્ર રિકેનનો મેસેજ આવ્યો કે કાલે ફ્રી હોય તો ક્યાંક જઈએ. આમતો આરામ જ કરવાનો પ્લાન હતો. પણ એક વર્ષ ફરીથી મિત્રને મળવાની લાલચ ના રોકી શક્યો અને પૂછી લીધું કે ક્યાં જાશું. રિકેને કીધું જગ્યા તમે કહો તે. હંમેશા મારા મગજમાં ઇડર જ ભમતું હોય છે અને કહી દીધું કે રાજચંદ્ર વિહાર જઈએ. બધાનો પ્રશ્ન હોય છે તેમ મારા મિત્ર રિકેનનો પ્રશ્ન સહજ હતો કે ક્યાં આવ્યું? અને સાથે સાથે એક રાઉન્ડ ટ્રીપનો નકશો મગજમાં જ તૈયાર કરી લીધો. સૌથી પહેલા રાજચંદ્ર વિહાર, કણ્વનાથ મહાદેવ, કાકલેશ્વર મહાદેવ અને પછી હોટેલ વોલ્ગામાં જમીને ગોધમજી થઇને મહાકાલી મંદિર સાબલી અને છેલ્લે બેરણા થઇને ઘરે આવીશું. કાલે સવારે ૯:૩૦ વાગ્યા પછી નાના ચિલોડા ભેગા થઈશું એમ નક્કી કર્યું.

સવારે ઓફીસમાં ધ્વજવંદન કરીને અમે સવારે ૯:૩૦ વાગે પહોચી ગયા. થોડીવારમાં રિકેન પણ આવી ગયો. એક વર્ષ પછી ફરીથી મળ્યા તેનો આનંદ હતો. રીકેને ગુજરાતમાં અને ગુજરાત બહાર પણ ઘણા ટ્રેક કરેલા છે. તે મારા જેમ એક જીજ્ઞાશું પ્રવાસી છે. જૂની યાદોને તાજી કરતા કરતા રસ્તામાં ગીયોડ અંબાજી માતાના મંદિરે પહોચ્યાં. ઇડર જયારે પણ જઈએ ત્યારે અચૂક દર્શન કરીને આગળ જતા. દર્શન કર્યા પછી ઇડર બાજુ આગળ વધ્યા. અજાણતા રિકેનને છેલ્લા પાંચ વર્ષથી વર્ષમાં એકવાર તો ઇડર જવાનું થતું જ. એ જાણીને આનંદ પણ થયો અને થોડો ઉદાસ પણ કારણકે તેઓએ ઇડરગઢ સિવાય ઇડરમાં કશું જોયું નહોતું. ઇડરની ઓળખ સમાન ઇડરીયોગઢ અને રૂઠી રાણીનું માળિયું દુરથી જ દેખાય એટલે ખબર પડી જાય કે ઇડર આવી ગયું.

બપોરે ૧૨:૦૦ વાગ્યા જેવા ઘંટિયા પહાડની તળેટી આગળ પહોચી ગયા. અમદાવાદથી જ મોડા નીકળ્યા હતા એટલે સમયનો અભાવ હતો એટલે સમય ના વેડફતા અમે ચઢવાનું ચાલુ કરી દીધું. આમ તો રાજચંદ્ર વિહાર સવારે અને સાંજે હું સનરાઈઝ અને સનસેટ જોવા માટે ઘણીવાર જતો પણ આજે આમાંથી હું કશું નહિ જોઈ શકું અને રિકેનને નહિ બતાવી શકું તે વાતનો રંજ રહેશે. ઉંચાઈ ઉપર જતા જેમ હવા હલકી થાય છે તેમ અહી મન હળવુ થતું જાય છે અને શુદ્ધાત્માનો અનુભવ થયા વિના ના રહે. ઉપર ચઢતા પાછળ દેખાતા પર્વતની પાછળ જ કણ્વનાથ મહાદેવ મંદિર આવેલું છે. એકવાર આ પર્વત ઉપરથી ત્યાં જવાની ઈચ્છા છે. રિકેને કીધું કે જેટલું ચઢવામાં સરળ લાગે છે એટલું કદાચ ઉતરવામાં સરળ નહિ હોય. પણ એકવાર ચોક્કસ પ્રયત્ન કરીશ. અમે બપોરે ૧૨:૩૦ વાગ્યા જેવા ઉપર રાજચંદ્ર વિહાર પહોચી ગયા. જો વહેલા ફોન કરીને ત્યાં જણાવી દીધું હોત તો ત્યાં ભોજનશાળામાં જ જમવાની વ્યવસ્થા થઇ જાત, પણ અમે કેટલા વાગે પહોચીશું તે નક્કી નહોતું એટલે ફોન ના કર્યો. ઉપરથી નીચેની તરફ જોતા જાણે લીલા રંગની ચાદર પાથરી હોય તેવું લાગતું હતું. અને તેની આજુબાજુ ડુંગરોની હારમાળા નજરે પડતી હતી. ચોમાસાની ઋતુમાં અહીનો નજરો જ કંઈક અલગ જ હોય છે. ત્યારે ઇડરનું સૌદર્ય જાણે સોળે કળાએ ખીલ્યું હોય એવું લાગે. જે નિહાળવાનો પણ એક લ્હાવો લેવા જેવો ખરો. અહી ધ્યાનમંદિર તેમજ જૈન મંદિર છે. ધ્યાન અને ભક્તિ માટે આવતા ભક્તો માટે અહીં રહેવાની તથા ભોજનની સુંદર વ્યવસ્થા છે. મંદિરના આંગણામાં બે ઘડી બધા બેઠા. ત્યાંથી સામેના પર્વતની ટોચ ઉપર ચંદ્રપ્રભુની ડેરી આવેલી છે. રિકેનને ત્યાં જવાની ખુબ ઈચ્છા હતી પણ સમય ના અભાવે ત્યાં જવાનું રહેવા દીઘું અને હવે ભૂખ પણ લાગી હતી.

નીચે ઉતારીને અમે ધુલેટા દરવાજા થઈને ઇડર ટાવરે આવ્યા. જયારે ઇડર ટાવરે પહોચ્યા ત્યારે મનમાં જૂની સ્મૃતિઓ ફરીથી જીવંત થઇ ગઈ, તેને ફરીથી જીવવાની ઈચ્છા થઇ ગઈ પણ હવે તે શક્ય નથી. ઇડર ટાવરથી ઘાટી વાળા રસ્તે આગળ વધ્યા. ઘાટી ઉતરતા જમણી બાજુ જૂની પુરાની પંચકુટીવાવ (ઘાટીની વાવ) આવેલી છે. વાવને ગાડીમાંથી જ જોઈ લીધી. ત્યાંથી સાબલવાડ જવાના માર્ગ ઉપર અતિ પ્રાચીન અને સ્વયંભૂ શિવલિંગ ધરાવતું ‘કણ્વનાથ મહાદેવ’નું મંદિર આવેલું છે.

કણ્વનાથ મહાદેવનું મંદિર ઇડર બસ સ્ટેન્ડથી ૮ કી.મી. ના અંતરે આવેલું છે. અમે બપોરે ૧:૧૫ વાગે ત્યાં પહોચ્યા. મંદિરમાં એકબાજુ નવગ્રહ મંદિર છે તો બીજીબાજુ વાવ આવેલી છે. મારા પિતા પાસેથી જાણવા મળ્યું  હતું કે મંદિરની પાછળની બાજુએ ઊંચાઈ પર બાણગંગા કુંડ આવેલો છે. ત્યારથી ત્યાં જવાની તાલાવેલી જાગેલી. મંદિરમાં મારા એક પરિચિત ભાઈ પાસેથી બાણગંગા વિષે માહિતી મેળવી અને આવતાં અઠવાડિયામાં ત્યાં જઈશું તે માટે એક લોકલ ભાઈને તૈયાર કરી લીધા. ના રહેવાયું તો હું અને રિકેન થોડે સુધી લટાર મારી આવ્યા. પણ સમયના અભાવે આગળ જવાનું રહેવા દીધું અને પાછા આવી ગયા. મંદિરની સામે દુર દેખાતી પર્વતમાળાનું દૃશ્ય જોઈને મન ખુબ જ પ્રસન્ન થઇ ગયું. ત્યાંથી પર્વતોની ગોદમાં આવેલું કાકલેશ્વર મંદિર દેખાતું હતું. મંદિરની આજુબાજુનું પ્રાકૃતિક સૌદર્યને બેસીને જોતા જ રહીએ તેવું સુંદર મજાનું વાતાવરણ હતું.

હવે ભૂખ ખુબ લાગી હતી એટલે કાકલેશ્વર મંદિર ફરી ક્યારેક જઈશું એમ વિચારીને સીધા ઇડરની જાણીતી હોટેલ વોલ્ગા માં જમવા માટે ગયા. ત્યાંની દાલબાટી ખુબ પ્રખ્યાત છે એટલે મેં તો એજ ખાધી. અહીથી આગળ જઈએ તો પ્રખ્યાત પોળોનું જંગલ આવેલું છે જ્યાં અત્યારે પોળો ઉત્સવ ચાલે છે.

જમીને તરોતાજા થઈને પાછા જવા માટે નીકળ્યા. અમે બપોરે ૨:૪૫ વાગે બડોલીવાળા માર્ગે આગળ વધ્યા. આ સીધો રસ્તો ભિલોડા થઈને શામળાજી હાઇવેને મળે છે. જે અહીથી લગભગ ૫૦ કી.મી. અંતરે આવેલું છે. વોલ્ગા હોટેલથી બડોલીવાળા રસ્તે ૭ કી.મી. પછી ગાંઠીયોલ ગામનું બોર્ડ આવે છે ત્યાંથી જમણીબાજુ વળીને ૪ કી.મી. પછી ગોધમજી ગામ આવે છે. જ્યાં શ્રીમદ જેશીંગબાપાનું જન્મ સ્થળ આવેલું છે. અમે પહેલા શ્રીમદ જેશીંગબાપા સ્મૃતિ મંદિરે ગયા. ત્યાં પ્રસાદ તરીકે દરેક અનુયાયીઓને સાકર આપે છે. ગામની બહાર મુક્તિધામ પાસે નદી કિનારે શ્રીમદ જેશીંગબાપાનું સમાધિ મંદિર આવેલું છે. હમણાંજ ડીસેમ્બેર મહિનામાં મંદિરનું નિર્માણ અને પ્રતિષ્ઠાનો ઉત્સવ ઉજવાયો હતો. મંદિરમાંજ ભોજનાલય આવેલુ છે. ત્યાની શાંતિ ખુબજ ગમી અને ચોખ્ખાઈ જોઇને મન ખુબજ પ્રભાવિત થયું. આંખોને ટાઢક મળે તેવી લીલોતરી હતી. મંદિરના આંગણામાં ગોઠવાયેલા બાંકડા ઉપર બેસીને નિરાંતે ચા પીધી.

ત્યાંથી હિંમતનગર જવાના માર્ગ ઉપર ૭ કી.મી. ના  અંતરે શ્રી કાળભૈરવનું ઐતિહાસિક મંદિર બોલુન્દ્ર ગામના પાદરે આવેલું છે. જે કાળભૈરવનું ગુજરાતમાં પ્રથમ શિખરબંધી મંદિર છે. ભગવાન શિવના અંશ ભૈરવદાદાનું મંદિર લાખો લોકોની આસ્થા અને શ્રદ્ધાનું દેવસ્થાન છે. મંદિરના આંગણામાં ઈડરના મહારાજાએ બંધાવેલી વાવ આવેલી છે. દર્શન કરીને અમે મહાકાળી મંદિર સાબલી બાજુ આગળ વધ્યા.

મહાકાળી મંદિર અહીંથી ૭ કી.મી. ના અંતરે આવેલું છે. ત્યાં જવા માટેનો રસ્તો થોડો ખરાબ છે પણ ગાડી છેક સુધી જાય એવો છે. વચ્ચે રસ્તામાં રામાયણ અને મહાભારત ગામના નામ દર્શાવતું બોર્ડ આવ્યું. અચરજ સાથે અમે ઉભા રહ્યા. ડાબીબાજુ મહાભારત ગામ અને જમણીબાજુ રામાયણ ગામ આવેલું છે. જેના સમાચાર હમણાંજ ન્યુઝપેપરમાં આવ્યા હતા. આ બંને ગામ મુસ્લિમ બહુમતી ધરાવતાં ગામ છે. રામાયણ અને મહાભારત નામ રાખવા પાછળ પણ એક રસપ્રદ હકીકત છે. ગુહાઇ જળાશય યોજના નિર્માણ થતાં છ ગામો ડૂબમાં ગયાં ત્યાંથી સ્થળાંતર કરીને બે વસાહતોમાં લોકો વસ્યાં. ત્યાં એક ટેકરીને વર્ષોથી લોકો રામાયણના નામથી ઓળખતાં એટલે તે વસાહત રામાયણ તરીકે ઓળખાઇ જયારે અન્ય વસાહતના લોકોએ ખુદ જ મહાભારત નામ રાખી દીધુ. ખરેખર આ ગામો ખરા અર્થમાં કોમી એકતાવાળા ગામ છે.

img_20170126_161804

રામાયણ ગામથી સહેજ આગળ જતા પૌરાણિક અને પ્રાચીન મંદિર આવેલું છે. અમે બપોરે ૪:૩૦ વાગે પહોચ્યા. હાલમાં જૂની સીડી તોડીને નવી સીડી અને મંદિર સુધી નવા રોડનું કામકાજ ચાલુ હતું. અડધે સુધી સીડી બની ગઈ હતી. એટલે અમે કાચા રસ્તે જ ઉપર ચઢવાનું શરુ કર્યું. વચ્ચે એકદમ સીધો ઢાળ હતો. ઉતરતા સંભાળવું પડે. મંદિરની પાછળ થોડે દુર ગુહાઇ જળાશય યોજના આવેલી છે. દુર દેખાતા લીલા ખેતરો ચોક્કસ મનને મોહી લે એવા રમણીય લગતા હતા. નીચે જુના પુરાણા શિવાલયો અને જૈન મંદિરો દેખાતા હતા. મંદિરની આજુબાજુ ઉંચાઈ ઉપર ખુબજ પથ્થરો હતા. એટલે પથ્થરો ઉપર ચઢીને એકબીજાના ફોટા પડ્યા. ફોટા પાડતા પાડતા બપોરે ૪:૫૦ વાગ્યે મંદિરે પહોચ્યા.

મંદિરમાં મહાકાલીની સ્વયંભૂ મૂર્તિ આવેલી છે.  મંદિર પથ્થરોની અંદર ગુફામાં આવેલું છે. જે ખુબજ સાંકડી હતી. આવવા જવા માટે એક જ રસ્તો અને એક જ વ્યક્તિ જઈ શકે તેટલી સાંકડી હતી. ઉપર ચોક જેવું બનાવેલું છે ત્યાંથી ગુહાઇ જળાશય યોજના અને નદીનું દ્રશ્ય ખુબજ આલ્હાદક લાગતું હતું પણ સૂર્યનો એટલો બધો પ્રકાશ હતો કે ફોટા બરોબર નહોતા આવતા. સહેજ પ્રકાશ ઓછો થઈ જાય તો કેમેરામાં સારા દ્રશ્ય કંડારી શકાય. સૂર્યએ જાણે અમારી વાત સાંભળી લીધી હોય એમ થોડા સમય માટે વાદળો આવી ચઢ્યા અને અમે સારા એવા ફોટા પાડી દીધા. મંદિરમાંના એક ભાઈ અમે શીલા બતાવવા લઇ ગયા. બાજુમાં બે પત્થરોની શિલા આવેલી છે આ શીલા પર બીજા પત્થર વડે ખખડાવતા તેમાંથી અવાજ નીકળે છે અને એ પણ ઘઁટારવ જેવો અવાજ રણકે છે. અમે પણ પથ્થર લઈને પથ્થરની શીલા પર ખખડાવી જોઈ અને નવાઈ પમાડે તેવું હતું. બહુ મોડું કાર્ય વગર અમે નીચે ઉતારવા લાગ્યા. લગભગ સાંજે ૫:૪૫ વાગે અમે અમદાવાદ જવા માટે ઉપડ્યા.

અહીંથી હિંમતનગર ૨૮ કી.મી ના અંતરે આવેલુ છે. સાંકડા રસ્તા અને રસ્તાની બંને બાજુના લીલા ખેતરોએ મને ડાંગની યાદ દેવડાવી દીધી. જેમ ડાંગમાં સહેજ આગળ વધો એટલે તરતજ ગાડી ઉભી રાખવાની ઈચ્છા થાય તેમ અહી પણ થતું હતું. અહીંના લહેરાતા લીલા ખેતરો અને એમાં દેખાતો સૂર્ય જોવા માટે અચૂક ગાડી ઉભી રાખવાની ઈચ્છા થઈ જતી હતી. રસ્તામાં એક બે જગ્યાએ ગાડી ઉભી રાખીને બેઠા બેઠા જ ફોટા પાડી દીધા. પણ થોડા આગળ જતા ના રહેવાયું તો રસ્તા વચ્ચે જ ગાડી ઉભી રાખીને બહાર આવીને આથમતા સુરજને જોતા જ રહ્યા. આથમતા સુરજનો આનંદ માણતા માણતા અમે સાંજે ૬:૧૫ હિંમતનગર પહોચ્યા. રસ્તામાં એક જગ્યાએ ચા પીવા ઉભા રહ્યા. બસ વાતો કરતા કરતા રાત્રે ૮:૦૦ વાગે નાના ચિલોડા રિકેનને ઉતારીને અમે ૯:૦૦ વાગ્યા જેવા ઘરે પહોચ્યા.

ખરેખરે એક જીજ્ઞાશું પ્રવાસી સાથે વિતાવેલી દરેક ક્ષણ યાદગાર હતી જે ક્યારેય ના ભૂલાય. આ રોડ ટ્રીપ પણ દરેક રોડ ટ્રીપની જેમ જોયેલા સ્થળ ઉપર જઈને બીજા ના જોયેલા સ્થળની માહિતી મળતા સાર્થક જ કહેવાય. આવા સ્થળ આજે પણ આપણી જાણ બહાર છે. ત્યાં જવાની ઉગ્ર ઈચ્છાને હું અત્યારે રોકી શકતો નથી. ત્યાં નહિ જાઉં ત્યાંસુધી મને ચૈન પણ નહિ મળે.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s