ચાલ જીવી લઇએ

તો વાત એમ છે કે અમે બીલેશ્વર જતા હતા ત્યારે રસ્તોમાં ભૂલું ના પડાય એટલે અમે ગૂગલ નેવિગેશન ચાલુ રાખ્યું હતું. રસ્તાની બંને બાજુ વૃક્ષોની હારમાળા હતી એટલે ગરમીનો એહસાસ થતો નહોતો. ગાડીની બધી બારીઓ ખુલ્લી હતી. તેમાંથી આવતો ઠંડો પવન અમારી સાથે વાતો કરતો હતો. થોડા થોડા સમય પછી મોબાઈલમાં જોઈ લેતા હતા કે રસ્તો બરોબર છે ને…!!! અચાનક એક સૂકું પાન ઉડીને મોબાઇલની સ્ક્રિન ઉપર ચોંટી ગયું. અમને કહી રહ્યું હતું કે મોબાઈલ છોડો બહારના રસ્તા ઉપર રહેલું પ્રાકૃતિક સૌંદર્યનો આનંદ લો. પછી મોબાઈલ બંધ અને રસ્તામાં ભૂલા પડીશું તો જોયું જશે. અને આખરે શોધતા શોધતા અમે સ્થળ ઉપર કોઈ પણ જાતની તકલીફ વગર પહોંચી ગયા.